Μπορεί να είναι λίγο κλισέ αλλά θέλω να πω ένα ευχαριστώ σε κάποια άτομα-σκιές.
Ένα ευχαριστώ σε τζίνον τον λεωφοριατζή του ΟΣΕΛ που περνά που την στάση μου κάθε πρωί και όποτε σταματά, λαλεί μου καλημέρα, ρωτάμε αν είμαι καλά ή περιπαίζει με επειδή είμαι τουρτούρα.
Ένα ευχαριστώ στον ένα από τους τρεις λεωφοριατζίδες μου, ο οποίος εκείνος ο ένας με περιμένει μέχρι να κάτσω στη θέση μου (πίσω πίσω επειδή είμαι μεγάλη τωρά) και δεν ξεκινά απότομα όπως τους άλλους (είσαστε γάροι εσείς οι δύο by the way, γελάτε αμαν με θωρείτε να κάμνω σέρφινγκ;)
Ένα ευχαριστω στον μέντορα της τάξης της παρέας μου, ο οποίος ανέχεται τις πρωινές μου πελάρες και με αφήνει να κάμνω μέντορ-τάιμ στην τάξη του. Παράλληλα ένα ευχαριστώ στην δική μου τη μέντορ η οποία εν πολλά κουλ και άνετη και αφήνει με να απολαμβάνω τζίνα τα έξτρα δέκα λεπτά με τους φίλους μου.
Τέλος, ένα ευχαριστώ σε τζίνη την καθαρίστρια που καθαρίζει την
Εν για το μωρό που εχάθηκε που λες; Πολλά άδικο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν ξέρω αν είναι τούτο που σε έκαμε να το γράψεις, αλλά κάτι τέτοια κάμνουν σε να καταλάβεις και να προσέξεις πράματα που δεν τους έδινες την αξία που έπρεπε....
kai su GS teknon mou?
ΑπάντησηΔιαγραφήSimple things are awesome. We should all learn to appreciate them more often ;-)