When blogger and facebook mix

Είχεν που λες τις προάλες ένα πολλά έντονο θέμα με την χρονιά μου. Βασικά, φέτος που είμαστεν τελειόφοιτοι, μαχούμαστε να "συσπειρωθούμε" και να "οργανώσουμεν" διάφορα ιβέντς. Ένα από εκείνα είναι το καθιερωμένο boat party όπου 125 ρόκολλοι μπαίνουν μες σε μια βάρκα, χορεύκουν, γελούν, τσακώνονται, μεθούν και τέλος κάμνουν και ένα re-enact του Τιτανικού.

Ένας τρόπος για να μαζέψουμεν λεφτά ήταν να διοργανώσουν "πάρτυ" σε ένα ήδη κανονισμένο ιβέντ στο "Momo" (σοβαρά, πιο ηλίθιο όνομα εν ήβραν να το φκάλουν;! Μόμο φωνάζω τον shίλλο μου ασπούμεν). Η όλη ιδέα ήταν ότι θα επιέναμεν 100+ άτομα, να πληρώσουμεν εισιτήριο 15-20 ευρώ, εκ των οποίων τα 5 ευρώ θα πηγαίναν στο ταμείο της χρονιάς (και most likely άλλο πέντε στην πούγκα των οργανωτών που την χρονιά μας). Πολλά άτομα επιλέξαν να μεν παν επειδή τζίνοι που το εδιοργανώναν εν οι high-κλε και κάπως όλοι είμαστε καχύποπτοι μαζί τους λόγω των συμφερώντων που παίζονται, και επειδή το συγκεκριμένο κλαμπ έχασεν την δόξα του στα μάτια των 18χρονών+ και κάποιοι ελαλούσαν, καλύτερα να δώσουμεν πέντε ευρώ ο καθένας παρά 20 για ένα "ιβεντ τάχα να ενωθεί η χρονιά". Κιόλας, μερικοί που τουτους δεν αντρέπονται και κάθε φορά έρκουνται με νέες ιδέες για ιβέντς και πάρτυς, που οκέι, ήταν ωραία στην αρχή, αλλά σατσίν, επίαμεν μια, θκιο, τρεις, και σε ούλες τις φορές πάντα είχαμεν προβλήματα και πάντα οι πλείστοι δεν επερνούσαν καλά.

Πιο κάτω ακολουθεί τι ακριβώς έγραψεν ένας που τζίνους του high-κλε που επίαν, και λίον πολλά εν να δεις τι συμπεριφορά έχουν και γιατί κανένας δεν τους πάει. Επειδή πολύ απλά, άμαν δεν τους βοηθάς, άμαν δεν κάμνεις όπως το αρνούι ότι σου λαλούν, κατα την γνώμη τους δεν αξίζεις σαν άθρωπος και σου συμπεριφέρονται με τον πραγματικό τους εαυτό.

Προειδοποίηση, η παρακάτω παράγραφος είναι παντελώς κακογραμμένη με κίνδυνο να κλάψεις γαίμα, read at your own risk!

e kopelia 25 atoma na paenun ston party tis xronias sas eprepe na adrepeste oulloi os ton enan je osoi en irtan en tha exun kan apopsi gia to pu ena ginun epomena events je gia to boat party.A je an nomizete oti pame clubs je pkieronume je ena eshete eshis free boat party kamnete lathos ,osoi en irtan ektes AN ERTUN boat party ena balun parapano rialia.an nomizete pos emis e8elame na pamen MOMO ektes je en e8elamen na pamen allou kamnete lathos. areski mu pu oulloi lalite gia kati villus pu xorizun tin xronia je kanonizun pramata monoi tous alla jinoi oi villoi pu lalite oulloi itan ektes.je poto isheen ektes je topon ishen ektes to mono provlima en to xamilo IQ sas na siniditopiisete oti itan to party tu sxoliu sas je eginame rezili a je eprepe na erti to GCSCHOOL na mas di na ginume akoma pio rezili men ksananiksi to stoma tu kanenas sas na kami parapano gia tes epomenes fores pu jinus pu en irtan

Οκέι, πε με αθκιασερή που έκατσα να ασχοληθώ, αλλά είχα βαρεθεί τούτους ούλους τους δήθεν! Εθύμωσα, να έρκεται ο κάθε άκυρος με τα μάθκια ψαρκού και να με προσβάλει έτσι. Ο παπάς μου είπεν μου ότι έπρεπεν να σιωπήσω και να μεν έλεα τίποτα, όμως ολάν, εν νομικά που θέλω να σπουδάσω επειδή έχω μέσα μου τζίνο το σκουλούτζι που πεττάσεται όποτε δει αδικία! Έκατσα λοιπόν, και έγραψα ένα ποστ, φάση "Μπλακ Κατ".

Το ποστ μου το εδιαγράψαν - ναι, οι πέντε high-κλε που ελέγχουν το γκρουπ εκιστίσαν και εσβήσαν μου το μόλις είδαν ότι έπιανεν support αλλά μπορώ να πω πως με περηφάνια πολλά άτομα ήρταν την επόμενη μέρα στο σχολείο και με συγχαρήκαν, είπαν μου ότι εδιασκεδάσαν με τον ποστ μου και συμφωνήσαν μαζί μου πως το γκρουπ δεν θα έπρεπε να έχει λογοκρισία.


Ξεκινώ.

Ζωνιάστου.

Τούτο είναι απάντηση προς τον όνομα-ηλιθίου-αφερέθειν-για-να-μεν-με-πάρουν-με-τους-πυρσούς, του οποίου το ποστ εσβήστειν αλλά ούλοι επιάμεν το στα emails, αλλά και γενικά σε όποιους άλλους έχουν "άγριες ορέξεις" να κατηγορούν πλάσματα για το εχτεσινό μασκαραλίκκι. 
Όποιος διαφωνεί μαζί μου, παρακαλώ γράψε κάτω στα κόμμεντς την άποψη σου κι εγώ θα σε γράψω στα @@ μου που δεν έχω..

Το λοιπόν, ναι, εκαταλάβαμεν το, το πάρτι ήταν αποτυχία επειδή αρκετοί από εμάς δεν παρευρεθήκαμεν όμως αρνούμαι να έρκεσαι και να με προσβάλεις, και να με απειλείς! Έτσι για να εξηγούμαστεν, πρώτον, κανένας δεν ήταν υποχρεωμένος να παρευρεθεί στο event. Πριν να έρκεσαι να μας βρίζεις, έπρεπεν να κάτσεις πέντε λεπτά και να αναλογιστείς λόγους για τους οποίους κάποιοι από εμάς δεν μπορούσαν να έρτουν. Αλλά επειδή δεν καρτερώ πολλά από εσένα, εν να κάτσω να σου γράψω μερικούς εγώ:

1. Κάποιοι δεν έχουν μεταφορικό (δαμέ είμαι εγώ, ναι είμαι κούλουφος και ακόμα δεν έφκαλα άδεια),

2. Κάποιοι είχαν κάτι άλλο κανονισμένο τζίνο το Σάββατο,

3. Κάποιους δεν τους αφήναν οι γονείς τους,

4. Κάποιους δεν τους αρέσκουν γενικά τα κλαμπς,

5. Κάποιοι εν σε πολλά δύσκολη οικονομική κατάσταση και δεν έχουν λεφτά να πετάσσουν για το ότι μαλακία event σκεφτεί ο καθένας σας,

6. Κάποιοι δεν πήγαν επειδή ούτε η παρέα τους πήγε για ένα από τους πιο πάνω λόγους (ναι, μερικοί από εμάς δεν έχουν όρεξη να σπαταλήσουν λεφτά και ώρα για να περάσουν ένα βράδυ με πέντε-έξι κούλλουφους που τους αγνοούν),

7. Κάποιοι ζουν μες σε σπηλιές και επικοινωνούν με σήματα καπνού έτσι δεν έτυχεν να ενημερωθούν για το event.

Η λίστα πάει και ο καθένας μπορεί να προσθέσει ότι λόγο του στείλει ως θεία φώτιση το Άγιο Πεζούνι.
Και να ξεκαθαρίσω ένα πράμα, με έτσι τρόπο που μας μιλάς καρτεράς να θέλω να πιένω σε παρτι και σε events της χρονιάς μας και να θωρώ την αρχοντομουτσούνα σου! Εφτα χρόνια ούλοι μας είμαστουν ένα μάτσο γάροι που εκλεινούμαστουν στις κλικούες μας και φέτος ήρταν μερικοί οι οποίοι τωρά θυμήθηκαν ότι πρέπει να γινούμεν όλοι φίλοι, να πιάσουμεν χεράκια και να τραγουδούμεν το "Μ'αγαπάς, σ'αγαπώ" του Μπάρνευ ! Καρτεράτε ότι μες σε κάτι εβδομάδες εν να έχω ξεχάσει την άλλη που με εshυλλόβριζεν και εν να πάω και κλαμπ μαζίν της; 
Άτε σοβαρεύτου σε παρακαλώ και γίνε ρεαλιστής!

Καλή εφτομάαα

Nein Nein Nein!!

Εξκιούσμι για το μεγάαααλο μπρέικ. Αλλά ντα, μεν περιμένεις τωρά τα ποστ να ξεχειλίσουν δαμέσα, γράφω κάμποσα drafts αλλά έχω πολλά λίο χρόνο για να τα τελειώσω και να τα ποστάρω. Fingers-crossed, ότι προλάβω μες τα χριστούγεννα. Απλά τωρά, τελευταία χρονιά, ξέρεις, εν ούλα ένα γέριμο χάος με μαθήματα και υποχρεώσεις.

Τούτον το ποστ είχε καιρόν που ήθελα να το κάμω. Βλέπεις καλέ/ή Κυπραίε/α αναγνώστη/ρια μου, μες τα Stats μου η Γερμανία έφαν σε λάχανο με συνολικά 6752 pageviews ενώ εσύ μητέρα-πατρίδα έκοψες πίσω στο 3333.
Μιας και έχω μία ιδιαίτερη αγάπη για την Γερμανία, και μιας και κάμνω Γερμανικά, ΚΑΙ μιας και έχω τεστ αύριο, θα αφιερώσω στο Γερμανικό κοινό μου την παρακάτω έκθεση μου. Το θέμα είναι τα Πειράματα σε Ζώα και έπρεπεν να γράψουμεν υπέρ ή κατά. Τι πλευρά πήρα δεν θα σας πω, όποιος εκατάλαβεν, εκατάλαβεν.

Επίσης, όντως, όσοι εκατάλαβαν, αφήστε τζαι κανένα σχόλιο στα Γερμανικά, έτσι να κάμουμεν λιον χάζιν σιορ, να βελτιώσω και εγώ τα skillzz μου.
Ξεκινούμεν.

Tierversuche sind Experimente, in denen Tiere eingesetzt werden. Diese Thema ist sehr umstrittenes; Tierversuchsunterstützer denken das ist ein geduldet Übel unde Tierversuchsgegner finden Tierversuche wirklich unmenschlich und nutzlos. Jährlich sterben weltweit etwa 200 Millionen Tiere bei Tierversuchen, und ich glaube diese Zahlen sind enorm beunruhigend. Ich bin dagegen Tierversuche, weil ich fühle, die Tiere mit dem gleichen Respekt behandeln wie Menschen sollten.

Ohne Tierversuche gäbe keine medizinische Forschung aber auf der anderen Seite, viele Wissenschaftler und Forscher haben neue, moderne und effektivere Methoden entwickelt. Gewebe- und Organkulturen sind heute zuverlässiger und effizienter als Tierversuche da viele Medikamente, die an Tierversuchegetester werde, sind öfter gefährlich für die Menschen, weil für einige chemische Substanzen, Tieren anders als Leute reagieren. Auch Computersimulationen Techniken können die Reaktionen von Tieren imitieren.

Ja klar, alle Menschen sind gegen Tierversuche, aber ebenso möchten alle Menschen, wenn sie krank sind, die besten und sichersten Medikamente und Therapien erhalten. Das kommt darauf an, finde ich Menschen haben sich zu abhängig von Impfstoffen und Medikamenten, dass sie die natürliche Entwicklung des Körpers, Krankheiten zu überwinden reduzieren. Eine Alternativemethode ist selbstgemachte Medikamente aus Kräuten.

Tierversuche für Kosmetikprodukte ist absolut inakzeptabel für mich. Wenn man quält und tötet unschuldige Tiere für etwas so oberflächlich wie Schönheit ist untragber. Sie müssen aber zugeben, dass Naturkosmetik sehr besser als Chemikalien sind. In einiges Länder sind Tierversuche für Kosmetikprodukte gesetzlich verboten.

Meiner Meinung nach haben die Tiere auch Rechte, und Tierversuche sind nur Tierquällerei. Die Labortiere erleben extrem Schmerz und Angst. Wir haben unser Liebe für die Natur verloren. Menschen sprechen und arbeiten für ein langes gesund Leben, aben wiir vergessen, auf menschlich Weise zu leben. Heutezutage, mehr Menschen sind gegen das anthropozentrischen Weltbild über Weiterleben. Sie fördern die Existenzberechtigung für die Tiere und verurteilen Tierversuche wie unmoralische Rassismus.

Viele Danke

Peace~!

It's just another New Start

Κατά το απογευματάκι εν να ξεκινήσω να κατευθύνομαι προς το σχολείο για να διανυχτερεύσουμεν τζικάτω μέχρι Δευτέρα πρωί όπου ξεκινά officially η σχολική μου χρονιά ως τελειόφοιτη. Είμαι πολλά ενθουσιασμένη. Μιας και εν η τελευταία μου χρονία θα ήθελα to make the most of it.

Εντάξει, εν να πρέπει να στρώσω τον κώλο εαυτό μου να κάτσω να γράψω τζίνο το γέριμο το personal statement για τα πανεπιστήμια και να λύσω στο θκιάβασμα για να τα πάω καλά στα A-levels. Θέλω όμως να είμαι της νοοτροπίας work hard play hard.

Εν είμαι άθρωπος του μέτριου, μισώ το μέτριο (σκατοζώδιο που τα θέλει ούλα τέλεια shit shit). Αρέσκει μου όμως να μπαλανσάρω τις καταστάσεις γι'αυτό και θα ήθελα να ξέρω ότι δουλεύω ναι μεν σκληρά για να πετύχω τους στόχους μου αλλά συνάμα δεν στερώ στον εαυτό μου από το να ζήσω διάφορες εμπειρίες. Φέτος εν να είμαι πιο τολμηρή, τούτο το live life with no regrets.

Ξέρω το ότι σύρνω πολλά κλισέ κουβέντες που ούλοι λαλούμεν σε new beginnings. Σίουρα του χρόνου εν να λαλώ τις ίδιες μαλακίες. Αλλά με απόλυτη ειλικρίνια νιώθω πως όντως έχω βελτιωθεί που πέρσι, και που πρόπερσι και που προπρόπερσι και πάει λέγοντας. 

Και φέτος θα είναι αλλή μια χρονιά of self improvement. 

Ίσως φταίει και η ενηλικίωση. Νιώθω πολλά πιο αυτόνομη και πως εν χρειάζεται να δίνω δικαιολογίες για να κάμω κάτι. Απλά κάμνω τζίνο που θέλω επειδή το θέλω.

Για παράδειγμα.....tattoo!

Χαχαχα, ναι είμαι πελλή! Εσύ μπλογκερ μου, τι έκαμες στα 18χρονα γενέθλια σου;

Εγώ εκτύπησα μελάνι (κάπως κλισέ me knows αλλά 'ντάξει, ήταν μια πελλάρα που έχει δαμέ και τρία χρόνια που ελαλούσα να την κάμω στα 18χρονα μου).

Εν πολλά ερώτικα φώτο (σόρρυ για όσους με θκιαβάζουν που την δουλειά) αλλά χάτε 18 and legal λαλούν (σαν δικαιολογία οι μιτσιές που γυρίζουν πορνό). Χάχαχαχα αφού είπαμεν το, είμαι κορίτσι του πάθους (και της στέρησης).

Λαβ εντ xxx,

Black Cat

Frenemie

Είχα την αναφέρει στο προηγούμενο ποστ, και σε ένα πιο παλιό (άτε να δούμεν αν θα την έβρεις). Άλλα άτε, αξίζει της ένα δικό της έντρυ. Ας την ονομάσουμε, Σοφία.

Η Σοφία λοιπόν είναι πολλά καλή φίλη με (όλους) δύο-τρία πλάσματα μες την παρέα μου και τελευταία (εξέκοψεν που τους άλλους και) περνά πολύν χρόνο μαζί μας.
Την συγκεκριμένη κοπελούα, θυμάμαι την που την τρίτη γυμνασίου, όπου γενικά μαζί μου ήταν πολλά καυστική και μου συμπεριφέρονταν σαμπώς και ήμουν στο ίδιο επίπεδο με τα σκουλίκια. Για ένα χρόνο με ταλαιπώρησεν αλλά τελικά βρήκα την ψυχική δύναμη να σταθώ στα πόδια μου και να ανορθώσω την δίμετρη κορμοστασιά μου μπροστά της.

Βλέπεις, η Σοφία, είχεν πολλά καλούς βαθμούς, είχεν πάρα πολλούς φίλους, ήταν πετυχημένη αθλήτρια στης πολεμικές τέχνες, ήταν πλούσια, ήταν πανέμορφη και είχεν και πολλές σχέσεις. Από όλα αυτά, η ίδια αντλούσεν υφάκην.
Γι'αυτό κι εγώ, κατά την διάρκεια της τετάρτης τάξης, ξέκοψα μακριά της και άρχισα να δουλεύω... Διάβαζα όπως την μανιακή, άρχισα να βάφομαι και να ντύνομαι πιο ωραία, προσπάθησα να μπω σε μια παρέα, καταξιώνουμουν στο judo, οι γονείς της φτώχεναν και οι δικοί μου...φτώχεναν σε πιο αργό ρυθμό... ετσετεράλ... Με αποτέλεσμα, στην δευτέρα λυκείου που είχα φτάσει σε ένα "επίπεδο" η ίδια να γίνεται όλο και πιο επιθετική και να προσπαθεί να με χωρίσει από την παρέα μου.

Στην τρίτη λυκείου άλλαξε τακτική, πιο "ήπια", αποφάσισεν να προσπαθεί να μου ρίξει το ηθικό με το να μου ρίχνει μικροσπόντες ποτζί ποδά - κριμάς της όμως, εν εκατάλαβεν σε ήντα αναίσθητον πλάσμα ήρτεν και έδωκεν πάνω. Λόγω του δε bullying που εβιώσα (και βιώνω) και άλλα μπλα μπλα, ούτε που πιάνω τα μισά εχθρικά υπονούμενα προς εμένα, ο εγκέφαλος μου προσπερνά τα αυτομάτως.

Όπως και να έχει όμως, με την Σοφία νιώθω ότι είμαι συνεχώς σε ανταγωνισμό και επειδή δεν ασχολούμαι και κάνω πάντα υποχωρήσεις, φαίνομαι η χαμένη... Άρχισα να κουράζομαι απίστευτα...

Όταν το εμίλησα με τον κολλητό μου, μου αποκάλυψε κάτι που παραδόξος δεν το είχα εξετάσει προηγουμένος - ότι η Σοφία ντιπ ντάουν με ζηλεύει και με βλέπει ως απειλή.
Και όντως, η κοπέλα, έχει ένα ηγετικό χαρακτήρα και πάντα όλοι έκαναν ότι ήθελε εκείνη. Ήρθε όμως και έδωκεν πάνω μου και βρήκεν εμπόδιο στο να το παίζει αρχηγός - και κάπως έτσι, με τον δυναμισμό μου και με το να μην φοβάμαι να εκφράσω την άποψη μου ή να πω όχι στο να ακολουθήσω τυφλά κάποιον, μαυροπινακίστικα στα μάτια της.

Απλά επειδή της προάλες έτυχεν να διανυχτερεύσω μαζί της (και με την υπόλοιπή παρέα θενκ γκοτ), όσο να πεις, τούτο το closeness ήταν ότι εχρειάζουνταν για να χυθούν μερικά έξτρα φαρμάκια (προς εμένα) και να ανοίξουν μερικές παλιές καλές πληγές.

Εν θα κάτσω να το αναλύσω και πολλά.... Έτσι περιεκτικά:

• Ό,τι πω να καταξιωθώ να πετύχω, πάντα εν να φκει τζίνη που πάνω να χουμιστεί και το δικό της επίτεγμα - το οποίον μπορεί και να έγινεν πριν τρία χρόνια. #truestory
• Να μου λαλεί "Καττού βρωμάς!" αλλά καθαρά και φωναχτά, να το ακούσουν τζαι οι κουφοί... Εξαιτίας της έπαθα το κόμπλεξ και κουβαλώ συνέχεια μαζί μου αποσμητικό και λούνουμε το. Εν κουβέντα να μου λαλεί ολάν; Μπροστά σε κόσμο. Φταίω εγώ που εν ο μεταβολισμός μου γρήορος (χέζω δύο φορές την ημέρα - χάτε, εμοιραστήκαμεν το και τούτο ονλάιν) και δρώνω μόνο με το να μιλώ;! 
• Μπροστά σε newly-met αγόρια, θα πει τις πιο ντροπιαστικές μου ιστορίες (έτο γιατί εν κουτσιώ άντρα) και θα προσπαθήσει να με ρήψει ενώ την ίδια ώρα θα ανεβάζει τον εαυτό της.
• Πιάνει μας λεφτά με την ιδέα ότι είμαστε οι πελάτες της σε ότι δουλειά πιάσει.... Προσωπικά εγώ δεν θα το έκανα τούτο στους φίλους μου, να φκάλω τον μισθό μου που τζίνους, ειδικά άμαν πουλώ μαλακίες...
• Το γεγονός ότι εγώ οργάνωσα το τριήμερο στον Πρωταρά και πως εγώ έπιασα την ευθύνη να τους φιλοξενήσω στο δικό μου του τζίρη μου εξοχικό, με την δικήν μου οικογένεια να πληρώνει τα ρεύματα και το aircondition δεν ήταν αρκετό για να μου στείλει τουλάχιστον ένα "Ευχαριστώ μωρή γαδάρα" έτσι όπως έφυγε κρυφά-κρυφά το πρωί χωρίς ένα αντίο.
• Έκαμεν σκηνή στην Αγιά Νάπα και εφώναζεν μου σαμπώς και ήμουν πεντάχρονο μες την πλατεία με τους μεθυσμένους εγγλέζους να μας θωρούν και να γελούν επειδή είπα της να κλείσει το τηλέφωνο με τον πρώην της και να έρτει να διασκεδάσουμεν (εκαρτερούσεν την ούλη η παρέα για να παμεν μες το κλαμπ, αλλά δεν εδέχουνταν να την αφήκουμεν πίσω, ήθελεν να μείνουμεν και οι εφτά προσοχή μέχρι να τελιώσει το όλο δράμα της - ε όχι, αρνούμαι!)
• Έκαμεν μας κούτζια και δεν εδέχτηκεν να έρτει μαζί μας στην παραλία να δούμε την ανατολή και εκλείστειν μες το δωμάτιο (μου!) όπως το μωρό.
• Και το πιο πρόσφατο ΤΡΑΓΙΚΟ τσίμπημα. Στην ερώτηση της "Λοιπόν, παίζει τίποτα με κανέναν παιδίν;" και στην αναπόκριση μου ότι "Εν βρίσκω κανέναν, έχεις εσεί μερικούς να μου συστήσεις να κάμω γνωριμίες;" η απάντηση της που με έστειλεν μίλια μακριά, έξω από την ατμόσφαιρα μας να γυρίζω σε τροχία γύρω-γύρω-όλοι~ από την γη μας, "Να σου γνωρίσω τζίνους που μου κολλούν εμένα και δεν τους θέλω.."

Ε ΚΑΙ ΧΕΙ ΡΕ ΦΑΜ ΦΑΤΑΛ ΔΗΛΑΔΗ! ΚΑΤΣΕ ΤΗΝ ΜΑΠΠΑ ΧΑΜΕ ΟΛΑΝ! ΕΦΚΑΛΕΝ Η ΜΟΥΓΙΑ ΚΩΛΟΝ ΚΑΙ'ΧΕΣΕΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ! (καμία άλλη παροιμία σχετική έχει να την σύρουμεν και τζίνη;;;) - (φκένουν και σε πιο large τα γράματα;; Για να σας το τονίσω πιο πολλά σιόρ χεχεχε)

'MERICA

Μα που εχάθειν τούτη η ψυχή; Μα που επίεν τούτη η μαυρογέριμη η κάττα;
Εεε ντα, να μεν τα πολυλογώ, ήμουν κάπου δαμέ:

Γέι!!! Τωρά φκαίνω και σε αμερικάνικο βέρσιον!

Μα ήντα που έκαμνες τζικάτω Καττού; 
Έπιασα μια υποτροφία και ήμουν σε ένα πανεπιστήμιο στην Ιντιάνα για ένα μήνα while living the american dream

Υποτροφία α! Γουάου! Πρέπει να είσαι εγκέφαλος!
Ναι είμαι (αχ αυτή η μετριοφροσύνη μου σε σκοτώνει!!)

Οκέι, τι μαθήματα έκαμνες τζικάτω;
Κοίτα, είμασταν κάμποσοι μαθητές που την Ευρώπη και εκάμναμεν μαθήματα για την διπλωματιά, την ηγετικότητα κλπ.

Δηλαδή εν να μας γίνεις πολιτικός;
Εν το νομίζω επειδή η υπουλότητα εν μου φκαίνει εύκολα.

Πως εν η ζωή τζικάτω;
Λαρτζ! Πολλά λάρτζ.
Εν και τα παιθκιά, που ήταν και τζίνα μες σε τούτο το πρόγραμμα, πολλά καλά και φιλικά. Ήρταμεν τόσο κοντα τούτον τον μήνα, ειδικά με την Βουλγάρα που ήταν η συγκάτοικος μου (εν να με φιλοξενήσει τζικάτω μες τα Χριστούγεννα). Ήδη εξεκίνησα να μαζεύω λεφτά για να πάω Eurotrip του χρόνου και να τους επισκεφτώ όλους.

Αλλά, η Αμερική, έχει πολλά να πεις για τζίνην. Έχει τα καλά της αλλά έχει και τα κακά της. Ασπούμεν, μερικά πράγματα που δεν μου άρεσαν:

• Το νερό τους εν αηδία γιατί αρέσκει τους να βάζουν έξτρα μέταλλα για γεύση τάχα, ούλον τον μήνα εύκαλα την με αναψυκτικά και EVIAN. 
• Άμαν είσαι κάτω των 21, είσαι μωρό και συμπεριφέρονται σου σαν ένα. 
• Δεν έχουν τον φόρο πας τις τιμές, μαθαίνεις το μετά στο ταμείο. Άτε πε, εν 7% μόνο αλλά πάλε, εν τζίνο το συναίσθημα που φκάλεις να πληρώσεις και μαθαίνεις ότι εν πιο πολλά. Απλά κτυπά σου κάπως...
• Τα φρούτα τους εν όλα τροποποιημένα, που ένα σημείο και μετά καταλάβεις ότι ούλα έχουν την ίδια γεύση.
• Το φαγητό στην Αμερική καταντά βαρετό που την τρίτη εβδομάδα. Τα πλείστα τους εν τηγανητά και προπαρασκευασμένα. Επεθύμησα σπιτικό φαγητό (Γιαγιαααααααααααααααααααααααά!). Τα δε υπόλοιπα, είναι απίστευτα ανθυγιεινά και με έκαναν να εκτιμήσω παραπάνω το γεγονός ότι ζω στην Ε.Ε. με όλους τους κανονισμούς της περι υγεινών τροφίμων. 
• Όντως ο μέσος Αμερικανός εν μαννός.
• Και όσο και αν μάχουνται ότι δεν είναι ρατσιστές και εθνοκεντρικοί, είναι κάπως λιον. Για να καταλάβεις, στο πρόγραμμα είχαμεν και δέκα αμερικανούς για να κάμουν incorporate με τους Ευρωπαίους και να ενδυναμώσουμεν τις Transatlantic σχέσεις μας, όμως, αν εξαιρέσεις τον Ινδο-Αμερικανό, την Κινεζο-Αμερικάνα, τον Βιετναμο-Αμερικανό και τον άλλον που έζησεν 14 χρόνια στην Ιαπωνία, οι υπόλοιποι έξι που θεωρούντον "Αμερικανοί πέντε γενεών" και δεν είχαν προηγούμενη στενή  εμπειρία με άλλες κουλτούρες, είχαν κάμει κλίκα με τον Εγγλέζο και αν δεν τους εμιλούσες δεν σου μιλούσαν.

Αλλά είχεν και πράγματα που απλά λάτρεψα:

• Τα αυτοκίνητα τζικάτω, ειδικά τα vintage, είναι αναλόγως πολλά φτηνά!
• Τα Wendy's, το Dairy Queen και τα Dunkin' Donuts.
• Το free wifi που υπάρχει σχεδόν παντού.
• Το μπιφτέκι.
• Το local culture και τα local restaurants and shops.
• Η τηλεόραση τους. Πρώτη φορά έχω να γελάσω τόσο πολλά σε ένα πρόγραμμα που υποτίθεται είχεν σοβαρό θέμα.
• Τα small towns και το community spirit τους (εζούσα σε μία έτσι μικρή πόλη, όπως τζίνες που θωρείς στις ταινίες, τζίνες που έχουν ένα ρέτρο αέρα, αγαπωωωωωώ).
• Η ποικιλία στους αθρώπους. Στην Κύπρο, όπως και να το πάρεις, είμαστε όλοι λίγο πολύ το ίδιο, τζιαμέ όμως, μιαν πολιτεία να αλλάξεις και εν σχεδόν σαμπώς και άλλαξες χώρα.
• Τα πολλά, πολλά, πολλά, πολλά, πολλαααααααααααααααά καταστήματα στα γιγαντιαία malls.
• Τα φτηνά παπούτσια!!!! Ήρτα πίσω με έξι καινούργια ζευγάρια.
• Κοίτα, οι Αμερικανοί εν καλοί άθρωποι, έτο ολίγον φτανοί και άσχετοι με γεωγραφία και ιστορία, μόλις τους μιλήσεις εν αρκετά ευγενικοι και έτοιμοι να σε βοηθήσουν.
• Οι μαύροι - αγαπώ την προφορά τους, αγαπώ τον τρόπο που μιλούν, η συμπεριφορά τους και οι κίνησεις τους! Οι μαύροι οι άντρες, ήταν κοπέλια ειλικρινά. Εκάμαν μου νέο φέτιχ ολάν.

Ήρτα πίσω πριν καμιά εβδομάδα και κάτι, αλλά νιώθω σαμπώς και ένα μου κομμάτι έχει μείνει εκεί πίσω. Βλέπω δεξιά μου, αριστερά μου, και όλο και πιο πολύ με χτυπάει αυτό το συναίσθηματα, με τρώει αυτό το σκουλήκι, που μου λέει να φύγω και να εξερευνήσω όλα αυτά που υπάρχουν εκεί έξω. 

Η μαύρη γάτα που μπήκε στο αεροπλάνο της επιστροφής είναι αλλαγμένη - πιο σκουρόχρωμη.

Μέθυσα, Μεθώ, Θα Μεθύσω

Γενικά εν είμαι κορούα που κάμνει τρέλλες. Σχοινοβατώ μεταξύ του να είμαι ώριμη ή βαρετή. Αλλά τις προάλες έκαμα την πιο μεγάλη μου πελλάρα. 

Βασικά, όταν είχα χωρίσει με τον ψυχασθενή τον Νιόβρη, είχα έβρει μια παρέα συμμαθητών μου οι οποίοι έπιναν, και έγινα κι εγώ το drinking buddy τους. Ήταν μια εποχή που έκαμνα πολλές λάθος αποφάσεις, σκέφτουτο ως η εφηβική επανάσταση συμπιεσμένη σε τρεις μήνες. Αλλά προν τον Φεβράρη εξέκοψα τέλια και συνέχεια ελαλούσα τους διάφορες πετυχημένες δικαιολογίες για να απορρίψω τις προσκλήσεις τους. Όμως επειδή εν να φύω σε λίγες μέρες είπα κι εγώ να τους συναντήσω γιατί κιόλας ένιωθα άσχημα που εξέκοψα.

Το όριο μου ξέρω το, έξι σφηνάκια και ένα κοκτέιλ (που αναλόγος εν πολλά αν σκεφτείς ότι είμαι 50 κιλά, κανονικά εν να έπρεπεν να μεθώ με την μπύρα). Αλλά εν θα επίενα για να μεθήσω, ήταν να πάω για να πιω δύο-τρία και κανεί. 

Όμως, όι! Εν θα ήταν πελλάρα αν έκαμνα μόνο έτσι. Αντιθέτως, να μεν στα πολυλογώ, ήπια εφτά σφηνάκια και ένα κοκτέιλ (τα οποία εκεράσαν μου τα μισά) και, περίμενε.... ΗΜΟΥΝ ΜΕ ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ.

Ναι, ναι. Πε με πελλή. Ξέρω ότι έκαμα μεγάλο λάθος. Ξέρω ότι επαρασύρθηκα. Τα στομάχια μου ξέρουν το καλά. Έπαθα alcohol poisoning και έστρεφκα για πέντε ώρες.

But wait! Έχει και άλλο!

Μέχρι τωρά είχα τα καταφέρει και οι γονείς μου δεν με είχαν δει μεθυσμένη. Αλλά τζίνη την μέρα, όσο και να έστελνα μήνυμα του παπά μου να μεν έρτει να με πιάσει ακόμα. Τζίνος εκατάλαβεν πως πρέπει να είχα μεθύσει, και όπως εκάθουμουν στην αρχή της Λύδρας, προσπαθώντας να ξεμεθύσω, νιώθω κάτι γνώριμα χέρια να με χωρίζουν από την παρέα μου και να με παίρνουν μακριά.

Όταν έφτασα σπίτι, ήμουν πίττα, και ελαλούσα πελλάρες (τις οποίες με πολλην αγάπη εγύρισεν η αρφή μου βίντεο). Το πιο αστείο όμως είναι πως, αναλόγος το τι ελαλούσα, ήταν κάπως χαριτωμένο γι'αυτό και δεν μου εθυμώσαν οι γονείς μου.

Ελαλούσα πόσο πολλά τους αγαπώ, και εζητούσα συγγνώμη που τους φωνάζω, και πως μπορεί να μεν το δείχνω αλλά πραγματικά αγαπώ τους, και εξαναζητούσα συγγνώμη που δεν εκατάφερα να πίασω πάνω που 90 γενικό, συγγνώμη που με είδαν έτσι γιατί έπρεπεν να είμαι η τέλεια αδερφή και τέλεια κόρη κλπ.

Είπα κάμποσες άλλες γλυκανάλατες πελλαρούες (με τον παπάς μου πας το βίντεο να μάshεται νε συγκρατίσει τα γέλια του και να με κουμαντάρει). Αλλά, το επόμενο πρωί, ένιωθα πάρα πολλά χάλια που με είδαν έτσι οι γονείς μου γιατί όπως είπα και μεθυσμένη, νιώθω τούτη την ανάγκη σαν πρωτότοκη να είμαι το σωστό παράδειγμα.

Και μετά που τούτο έκατσα και εσκέφτηκα, γιατί πίνω; Η γεύση του αλκοόλ εν μου αρέσκει, και η κατάσταση που με φέρνει εν αξίζει για το πόσο ηλίθια με κάμνει να φαίνουμαι. Επίσης, εδιερωτήθηκα τί ακριβώς θα πάθαινα αν αυτό μου συνέβαινε όπως θα σπουδάζω στην Αγγλία. Εκεί θα είμαι μόνη μου. Δεν θα έχω κανένα να με πάρει σπίτι, κανέναν να μείνει ξύπνιος όλη νύχτα να με προσέχει μην πνιγώ στον εμετό μου. Και αυτές οι σκέψεις ξύπνησαν μέσα μου το αίσθημα να μην ξαναπιώ.

Μες το τριήμερο οι γονείς μου επεριπαίξαμε κάμποσο ("Ήβραμεν σου δουλειά σε μπυραρία") αλλά νομίζω το πιο σημαντικό που έγινεν μες το τριήμερο ήταν ότι ανακάλυψα το μπιλιάρδο! Έπαιξα κάμποσο, και αναλόγος είμαι και αρκετά καλή για αρχάρια. Και κάπως έτσι μου ήρθεν η επιφώτηση! Ήβρα ποσκόλιο στο μέλλον που θα πηγαίνω στις εγγλέζικες pubs. Αστους άλλους να πίνουν, εγώ εν να κάθουμαι να κουτσιώ μπαλούες.

Οι Εγγλέζοι γράφουν τα γραπτά τους μεθυσμένοι

Σήμερα ήταν η τελευταία μου εξέταση για φέτος. Και ενώ πολύ θα ήθελα να φύγω με ένα μπαμ, να περπατώ και να φυσάει ο άνεμος και να παίρνει πύργους από γραπτά μαζί του, να ακούγεται καμία epic background music, τέλια στο βάθος κάτι να εκρήγεται (το σχολείο; χεχεχε) και να βαδίζω με σταθερό βήμα γεμάτο αυτοπεποίθηση καθώς θα φοράω αργά και δελεαστικά τα γυαλιά μου.
Όνειρα, φαντασιώσεις. Τζιμούμαι πάνω μου όλαν. Εγώ και η χρονιά, με την σκατά την τύχη μας. Σαμπώς και το κάρμα χτυπά μας στα @@ επειδή εγεννηθήκαμεν ασπούμεν. Πέρκει να έκατσα την πιο άδικη και ηλίθια και εκνευριστικά δύσκολη, πιο απαράδεκτη εξέταση που έκαμεν η EDEXCEL A-LEVELS.

Άτε! Έβρε μου την απάντηση! Όι προκαλώσε
(τούτη η Kate εν μια μαλακισμένη που την ερώτηση οκτώ, το πρόσωπο του γραπτού)

Άκου πως έχει και θέλω να μου πεις στο τέλος αν έχω λάθος που θέλω να πάω να τους έβρω τους μαλάκες και να τους βάλω φόκο!

Χαλό Εγγλεζούθκια μου

• Όπως εστέλναν τα papers, εχάσαν τα οι μανοί στο Amsterdam και κάποιοι έξυπνοι ήβραν τα και εφκάλαν τα στο διαδίκτυο. Οι κύριοι λοιπον εκάτσαν και εκάμαν ένα καινούργιο γραπτό μες σε κάτι μέρες και εστείλαν το στα εξεταστικά κέντρα. Το δε γραπτό, εκάμαν το πιο δύσκολο αλλά επίσης δεν είχεν πιάσει ΑΚΟΜΑ έγκριση από το board of directors επειδή το leaking εγινεν κάτι ημερούες πριν την εξέταση. Οι κύριοι Εγγλέζοι, εν είχαν back up/emergency paper (μαννοί μαννοί την μάνα σας!).
• Να μην σας τα πολυλογώ, το γραπτό, από τις 8 ερωτήσεις, μόνο η πρώτη και η δεύτερη ήταν καλές. Που την τρίτη και μετά ετραβούσες τα μαλλιά σου και έφευκες που την αίθουσα κκέλης. Η δε τελευταία ήταν τέλια άσκηση φυσικής! Καλα ρε γαμώ την τύχη μου γαμώ, εγώ δεν κάμνω φυσική! Εγώ κάμνω κάτι ιστορίες, κάτι πολιτικά, κάτι law, τα μαθηματικά έπια τα έτσι να μπαλανσάρω λίον επειδή εν είχα πρακτικό μάθημα. Δηλαδή κύριε κρυόκωλε ανοργασμικέ εγγλέζε μου, πώθεν καρτεράς να ξέρω την εξίσωση για το velocity? Ειδικά τζιολάς επειδή δεν είναι ΚΑΝ μες την ύλη που έπρεπεν να μάθω.... Όξα νομίζεις μες το free time μου κάθουμαι και θκιαβάζω science subjects έτσι για να εμπλουτίζω τις "γνώσεις" μου;
• Οι άχρηστοι όμως, εν εκαταφέραν να μας κάμουν ούλους να κάτσουμεν την ίδια εξέταση! Όχι όχι. Εκάμαν και άλλη πελλάρα για να ολοκληρωθεί το σετ. Έχει σχολεία που εκάτσαν την original πανεύκολη εξέταση. Δηλαδή, πως εν να βαθμολογίσουν το γραπτό που εκάτσαν τζίνοι; Εμείς τι εκάτσαμεν τελικά; Εκάτσαμεν ούλοι πάνω νομίζω!

Πόσο σημαντική είναι αυτή η εξέταση, ρωτάς; Ένα θα σου πω, εν πάνω σε αυτό το γραπτό - C3 - που βασίζεται αν θα πιάσεις Α, Β, ή C etc. Εν πα να έγραψες 100 στο C1 και στο C2, αν δεν έγραψες πάνω που 80% στο C3, δεν πιάνεις Α. Σκατά, όπως εμέτρησα τους βαθμούς μου έφκαλα κάπου στο 60 - C for Crap.

Τζαι ήθελα να μπω και King's για Law μη χε. Τωρά ειλικρινά εν έχω ιδέα τι εν να κάμω  επειδή εσκάτωσα τα στα politcs και τωρά στα maths. Σε πέντε μήνες εν να πρέπει να τα έχω ούλα έτοιμα και να δηλώσω στα πανεπιστήμια αλλά ειλικρινά τωρά είμαι διχασμένη μεταξύ του να γινώ παπαθκιά και να τρω τα λεφτά της εκκλησίας ή να μπω σε ένα αεροπλάνο και όπου με φκάλει. Εν έχω απολύτος καμία ιδέα τι να κάμω τελικά. Εβαρέθηκα

Όμως αν νομίζεις πως η χρονιά μου έφαν την μόνο που ένα γραπτό, είσαι γελασμένος. Φέτος, αποφάσισαν οι κύριοι να μας απαγορεύουν να δίνουμεν επανεξετάσεις το Γενάρη. Θέλεις μανή κυπριοπούλα μου να κάτσεις ξανά την εξέταση; Ελά μετά που ένα χρόνο! Ακόμα καλύτερα, έλα μετά που ένα χρόνο όπως εν να κάθεσαι τα A-levels να κάτσεις και τζίνην την AS-level εξέταση που σου την εσκατώσαμεν....

Τα πανεπιστήμια, εγύρισεν τους ότι η γενιά μου είναι μία γενιά γεμάτη διάνοιες/εγγόνια του Αϊνστάιν και όι κάτι ζόμπι αποβλακωμένα πας το computer και το κινητό τους. Έτσι, αποφασίσαν να ανεβάσουν τα standards αλλά κιόλας να πιάνουν πιο λίους που την Ευρώπη επειδή βλέπεις, το Κινεζούιν πληρώνει τα διπλάσια δίδακτρα.

Φκαίνω που τη τάξη, ούλοι είχαν ένα βλέμα αποβλακωμένο, εξαντλημένο, επία-στην-κόλαση-και-ήρτα-πίσω ένα πράμα. Εγώ τωρά που τον θυμό μου να αρκέφκω να τους βρίζω και που τζιαμέ που εφκύκαν και που τζιαμέ που εμπήκαν.

Σόρρυ σε όσους εκάθουνταν εξέταση την ώρα που εφκήκα

Όσπου να πάω σπίτι (επίαμεν και πισίνα μη χε, επειδή τάχα ήταν η τελευταία εξέταση είχαμεν κανονίσει να πάμεν, γαμώτο ήθελα να βουτήσω μεσα και να πνιώ) εμπήκα facebook και ήδη είχεν σελίδες για τούτο το πράγμα, ούλοι εκάμναν share, funny videos, memes, ώς και official ή parody twitter accounts, καρκαshιαλίκκην!

Ως και το BBC ασχολήθηκεν με το θέμα. Πανικός λαλώ σου. Εν εξανάγινεν έτσι πράμα (φέτος εξεκινήσαν οι μαλακίες μιας και άλλαξεν διεύθυνση η EDEXCEL - απορώ πιο ναν το πρόβλημα, απορώ άραγε!)

Εγώ ένα ξέρω. Σήμερα, όσο εθκιάβαζα ένα χρόνο για τέταρτο A-level, επίεν του κώλου.... Μόλις έχασα ένα A-level.

Υπομονή.
Υπομονή όσπου να δούμεν το actual response της EDEXCEL μόλις δει τα πιο χαμηλά σκορ που είδεν στην ιστορία της. Εδημιουργήσαμεν νέο πάτο!! Όλε!

Quick Update #2

• Ετελίωσα τα (πολλά) exams μου και έμεινεν μου ένα μες την μέση του Ιούνη αλλά σικκιμέ σιορ! Σηκώνει πανηγυρισμό ένιγουέι.

• Έχει δαμέ και δύο μέρες απλώθω πας τον καναπέ με το laptop (έκαμα του βαθούλωμα) και κάμνω το δικό μου movie club (παίρνει φωτιά το τόρρεντ). Τόσο αθκιασερή είμαι, έκατσα και έκαμα μαραθώνιο twilight (αν είναι να μισείς και να περιπαίζεις κάτι, τουλάχιστον πρέπει να ξέρεις γιατί) - ήμουν έτοιμη να κρεμαστώ που τον πολυέλαιο αλλά έφκαλεν ο Jacob την φανέλλα του και ήβρα reason to drool (TEAM JACOB ALL THE WAY! - i know είμαι κάπως late μες την twilight τρέλα αλλά πάλε σικκιμέ)

Υ.Γ. Σοβαρά τωρά, να είχες έτσι πράμαν, έτσι κόμματο, και να τον αφήκεις για έναν κρυόκωλο παιδέρα?!?!

Ναι, είμαι shallow και superficial,  για  όσους το παίζουν υπεράνω όμως, ένα έχω να σας πω:
Που εν να σου κάτσει πε του όι!

Bitch Alert

Έχει ένα υφάκι, γαυγίζει αλλά και γλύφει ούλους και όλα!

Ναι... τούτο το ποστ είναι αφιερωμένο στην... σκύλα μου!

Αν δεν το εκατάλαβες ως τωρά εγώ είμαι cat-person, και μάλλον στο μέλλο αν δεν βρω άντρα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να καταλήξω να γίνω crazy cat lady.

Μα ήντα, εχάθηκα τέλια!

Έτο, απλά τελευταία ήμουν πάρα πολλά απασχολημένη με το σχολείο και τα coming-soon GCEs. Έπια και τους βαθμούς μου των τελικών εξετάσεων. Μα γίνεται ολάν σε ένα μάθημα να είμαι η τοπ της τάξης, να πανηγυρίζω το Α+  και στο άλλο όσον-τζι-όσον, κουτσά-κουτσά να περνώ την βάση; Εν κάπως παράξενο...

Εμπάσιγουέι, δαμέ και τρεις-τέσσερις μέρες έκαμνα ένα break, έκατσα εσχεδίαζα, έβλεπα ταινίες/ σειρές, έπιανα τις στράτες και εγύριζα ποτζί-ποδά κλπ. Όμως ένιωθα λίον άσχημα γιατί είχα παραμελήσει το μπλογκ μου. 

Ταντάαα! Ήρτα πάλε. Σόρρυ που έλειψα.

My final exams are over

tomorrow I'm getting my results...

Γιόκ......καπούτ σου λέω

Είμαι έτσι λίον ντάουν σήμερα γιατί εσταμάτησα το volleyball. Εφκήκα που την ομάδα γιατί τωρά με τις εξετάσεις εν έχω πάρα πολύ χρόνο (όκει, εν ήμουν και η καλύτερη παίκτρια, εν θα χάσει και η ομάδα - ασπούμεν, όσο και επίενα πέντε χρόνια, άλλες παν πιο πολλά) απλά λυπούμαι που εν να χάσω ούλες τις πελλάρες που έκαμνα με τις κορούες. Τι εν να κάμω τωρά τις νύκτες χωρίς τις λεσβοπορνοδιαστροφικές ώρες που επερνούσα με τις πελλές μες τα αποδυτήρια;

Typical διαγωνισμοί που το πια έχει τα καλύττερα κολούθκια ως το  καλύττερο βυζί

Quick Update

Είμαι πάρα πολλά busy τελευταία, και οι επόμενοι δύο μήνες θα είναι ακόμα πιο δύσκολοι γιατί ξεκινούν οι εξετάσεις μου.
So, just to keep you updated:

• Επαρέτησα να ασχολούμαι με τον Μιχάλη. Πουθενά δεν θα με βγάλει τούτη η υπόθεση, εν ξεκάθαρο ότι δεν του αρέσκω του πλάσματος γι'αυτό, it's time to late go and move on.
• Μες σε 51 ώρες είδα όλη την σειρά Avatar: The Last Airbender, η οποία είναι 61 επεισόδια. Τωρά να μου πεις, μα είσαι αθκιασερή! Όμως, που βδομάδας, δεν θα ξαναέχω τούτη την πολυτέλεια να κάνω κάτι που μου αρέσει πολύ για πολλή ώρα.

Ευχηθείτε μου καλή επιτυχία με τις εξετάσεις! Hope I do well. Άτε, θκιάβασμα λοιπόν, here I go!!

Refresh

Εχθές είχα νευριάσει πολλά. Έπιαμε το άγχος, η κατάθλιψη και κάμποσα άλλα δαιμόνια. Έγραψα ένα ποστ όπου έφκαλα τα τούτα ούλα που μέσα μου αλλά μετά εδιάγραψα το γιατί:

• Ο τζίρης μου που ήρτεν πίσω σπίτι, έκαμνεν αστεία για την όλη κατάσταση (έτσι εν ο παπάς μου, στις δύσκολες καταστάσεις πάντα βρίσκει κάτι αστείο, μερικές φορές κάμνω κι εγώ έτσι αλλά διούν μου την οι φίλοι μου που πάνω γιατί λαλούν μου ότι εν inappropriate to the situation). Είπα του τους προβληματισμούς μου και μου είπεν να μεν φοούμεν. "Μα έτσι όπως πάει η κατάσταση εν να έχετε λεφτά για να με σπουδάσεται;" καθησυχάζει με λέγοντας μου πως ούλα εν να παν μια χαρά, φτάνει να διαβάζω και να τα πάω καλά στις εξετάσεις μου. Παραδέχουμαι το ότι πνίγομαι εύκολα σε μια κουταλιά νερό. Μετά όμως που την κουβέντα μαζί του, νιώθω πολλά πιο καλύττερα.
  
• Πας το τουίτερ και μπλόγκερ, λιον εξυπνήσαμεν και είπαν μου to be happy, not to worry. Ότι τα λεφτά come and go και ότι τωρά είμαστε στο go. Κάποτε εν ναν come. 

Και τότε λοιπόν, έκατσα και εσκέφτηκα λία πράματα. Εν λάθος να αφήκω τον εαυτό μου να γίνει υπόδουλος του χρήματος. Το χρήμα δεν δοιηκά το αν θα περάσω καλά. Και είπα, ΚΑΝΕΙ! Θα σταματήσω να αγχώνομαι για πράγματα που δεν αξίζουν. Αποφάσισα να πατήσω το refresh button.

• Εχαλάρωσα και πήγα και διάβασα για λίγη ώρα.
  
• Έστειλα μήνυμα σε παλιούς μου φίλους που είχα καιρό να τους μιλήσω.
  
• Αποφάσισα να βρεθώ με κάτι φίλες μου, εν πιο μεγάλης ηλικίας που εμένα (23 χρονών και πάνω). Εντυθήκαμε καρναβαλίστικα και πήγαμε κάτω.
  
• Ήπια κοκτέιλ. Wow. Εν είχα ξαναδοκιμάσει κοκτέιλ (είμαι των shots εγώ). Το όνομα του ήταν After Sex. Χαχαχαχα, άρκεψα να πιστεύω ότι φκάλουν τα επίτηδες έτσι τούτα τα ονόματα οι τζίνοι-που-φκάλουν-τα-κοκτέιλς. Την επόμενη φορά εν να παραγγείλω το Orgasm.
  
• Άρεσεν μου που εφκήκα με τις κορούες, ένιωθα μεγάλη και ώριμη. Αποφάσισα να φκαίνω πιο συχνά. Είδα ωραία μπαράκια και καφές κάτω! Άτε, πρέπει να ξεκινήσω να βγαίνω. Με budget κάθε φορά - έχουμεν και κρίση.
  
• Όπως επιστρέφαμεν είδα ένα κτήριο με γυαλί που είχεν έντονα μπλε-μωβ φώτα. Ρωτώ τες τι είναι, λαλούν μου εν το Zoo. So we meet. Εν τζίνο που παν ούλοι οι high-κλε που το σχολείο μου. Είπεν μου η άλλη όμως ότι τρώεις εύκολα πόρτα. Κάτι μέσα μου με έκαμεν να θέλω να πάω. Αλλά όπως εκατάλαβα πρέπει να ντυθείς τσουλέ-ολέ για να μπεις μέσα.
  

Ήταν πολλά πασσιαμάς κάτω. Εφκέναν πας τα αυτοκίνητα, ήταν ούλοι μασκαρεμένοι. Ήθελα να φκάλω φωτογραφίες τόσα πράματα αλλά οδηγούσεν η άλλη γρήγορα.

Άτε, τζαι του χρόνου εγώ. Μα εν σου είπα; Εν διπλοκάμπινο που έχω σιορ!! Εν να τους συνάξω ούλους πας την κάσσια.

Stress

Κάπου διάβασα μία έρευνα όπου έλεγε πως η δική μου γενιά είναι η πιο αγχωμένη γενιά από όλες τις εποχές.
Κι όντως, το στρες έχει καταπιέσει την καθημερινότητα μου... Νιώθω ότι εν που τζίνο που εν να πάω μια μέρα...

Μετά έρχονται και λαλούν σου "σαν τα νεανικά χρόνια δεν έχει!" στη φάση όμως που βρίσκομαι θέλω να ξεφύγω που τούτη την κατάσταση όσο πιο γρήγορα γίνεται.
Δεν ξέρω πια τι να χαρώ τωρά στην εφηβεία μου;
Οι μέρες μου εν έχουν αξία.

Σχολείο, στρες για την ύλη, να βουρούμεν όπως τους πελλούς να την καλύψουμεν, διαγωνίσματα, homework, αγχωτικές απαιτήσεις.


Το χειρότερο όμως είναι ότι δεν υπάρχει ασφάλεια και σιγουριά για το μέλλον! Εξαιτίας της οικονομικής κρίσης ξέρω πως ότι και να πάω να σπουδάσω δεν θα βρω δουλειά ή θα βρω με αρκετά χαμηλό μισθό. Ακόμη πιο χάλια είναι το γεγονός πως οι γονείς μου θα δυσκολευθούν πολύ να με σπουδάσουν. Ήταν το όνειρο μου να πάω στο King's το οποίο βρίσκεται μες το κέντρο του Λονδίνου, αλλά τώρα το σκέφτομαι πάρα πολύ αν θα πρέπει να δηλώσω εκεί τελικά.

Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη ούτε στο θέμα του να μπεις στο πανεπιστήμιο. Τα στάνταρτς ανεβαίνουν κάθε μέρα και τα A* έγιναν άπιαστα. Οι εγγλέζοι αποφασίσαν μου να μειώσουν τον αριθμόν Ευρωπαίων μαθητών και να πιάνουν που άλλες ηπείρους επειδή τζίνοι πληρώνουν τα διπλάσια που εμάς. Πως να συναγωνιστώ τωρά με το Κινεζούι;

Η κατάρα όμως που έπεσεν πάνω στην δική μου χρονιά είναι πως έχουν σταματήσει τα resits το Γενάρη! Δίνεις το AS-level σου τον Μάη και πε ότι δεν τα πήγες τόσο καλά, τι μπορούσες να κάνεις τόσα χρόνια ήταν να δηλώσεις για resit και εφτά μήνες μετά, μες το Γενάρη, έδινες την εξέταση. Φέτος όμως όλα άλλαξαν για εμάς... Θέλεις resits; Μόνο τον Μάη θα δικαιούσαι. Δηλαδή, του χρόνου θα έχω Μάη AS και Ιούνη A-levels; Σατσίν!
Now we only have one chance. Ξίαστα resits.

Πιστεύεις πως μου εμείναν 15 σχολικές μέρες; Απρίλη εν οι εξετάσεις του σχολείου.
Το μόνο που μου δίνει χαρά είναι πως τον Μάη τελειώνω και θα έχω παραπάνω που τρεις μήνες διακοπές.

15 μέρες.... Πότε εν να προλάβουμεν να τελειώσουμεν την ύλη;
50 σελίδες (3 κεφάλαια) Ιστορία
1 κεφάλαιο Γερμανικά
1 κεφάλαιο Μαθηματικά
1,5 κεφάλαιο Πολιτικά

Εν θα μας μείνει χρόνος για ρεβίσιον.... Ούφου, τι μας τα εμπείξαν και τζίνοι οι εγγλέζοι τόσο νωρίς; Μες το Πάσχα έχω εξέταση για να φανταστείς. Πέρσυ ήταν λίον πιο αργά, φέτος ήρταν μία εβδομάδα μπροστά....

Πρέπει να συγκεντρωθώ και να κάτσω να σοβαρευτώ και να ξεκινήσω να θκιαβάσω. Τελευταία άφηκα τα ούλα και ξέρω το ότι εν μαλακία. Όμως δεν αντέχω να κάτσω να διαβάσω, νιώθω τόσο κουρασμένη..... Δώστε μου έναν πάτσο δυνατό να μου φύει η μασέλα! Πρέπει να διαβάσω, πρέπει να διαβάσω, πρέπει να διαβάσω!!!

Δεν υπάρχει χώρος για αποτυχία.

Weekend Activities #1

Τι θα κάνεις αυτό το Σαββατοκυρίακο;

Τούτο το weekend είμαι πολλά busy! Έχουμεν και λέμεν:

• Να καθαρίσω το δωμάτιο μου (τούτο είπα και το προηγούμενο σ/κ, εν ακόμα ένα χτιτζιόν)
• Να κατεβάσω το καινούργιο το The Sims 3 University

Εν τέλειο! Εν πιστεύκω πως εφκήκεν επιτέλους! Wow! Κατεβάζω το τωρά αλλά λαλεί ότι εν να του πάρει 20 ώρες (whaatttt?). Can't wait for it! Ασπούμεν, ΕΝ ΤΕΛΕΙΟ!

Πως να κάμω τον πρώτο μου φοιτητή; Science-major ή μήπως Arts-major; Να τον κάμω geeky ή party animal;

• Να πάω στην συναυλία μίας πολλά καλής μου φίλης, της Μαίρης (ξέρω την που την πρώτη τάξη του δημοτικού!).
• Να πάμεν να πιάμεν τον φίλο της Μαίρης, τον Πάνο (ο εαυτός μου σε αρσενικό).
• Να πάμεν όλοι μαζί στο talent show του σχολείου μου (θέλω να πάω νωρίς-νωρίς να πιάσω καλή θέση, μάντεψε ποιος εν να λάβει μέρος!).
• Να φκω μετά με τα παιδιά του talent show για drinks (η μεγάλη νύχτα! Πρέπει να κάμω κίνηση πόψε! Wish me good luck).
• Να έρτω σπίτι sober και hopefully χωρίς regrets (πλις κάμε να παν τα πράματα καλά).
• Να ξυπνήσω νωρίς για να βοηθήσω τις κυρίες (βλέπε ροκόλα και μαμά) να σάσουν το σπίτι για το κάρνιβαλ πάρτυ της ροκόλας.
• Να παίξω Sims τρεις ώρες συνεχόμενες (αν καταφέρει να κατεβεί ως τότε).
• Να ετοιμαστώ για το πάρτυ.
• Πάρτυ!!
• Να βοηθήσω τις κυριές (πάλε) να καθαρίσουμεν το σπίτι μετά που το πάρτυ.
• Να τις κλάσω τελικά και να πάω να θκιαβάσω για το διαγώνισμα μου.

Αυτάαααα.....

The Sims 3 University - - - 23% downloaded

Υ.Γ. Πιστεύω πρέπει να κάμω ένα νέο page που θα έχω γραμμένους ούλους τους ήρωες με τα nicknames τους και λία λόγια για εκείνους.

Ένιγουέι,

Όπως λένε και στα Simlish, DAG DAG

Innocence

Νιώθω πολλά αθώα για την ηλικία μου (κοίτα όμως, λίον πολλά πορνοδιαστρόφφφ είμαι, όι έχω το έχω το - φταιν οι παρέες μου - εν σε άλλο πράμα που νιώθω αθώα - σωματικός;). Πας το αστείο, περιπαίζω το εαυτό μου ως "εθνικός θυσαυρός" γιατί..... είμαι δεκαοχτώ χρονών παρθένα! Σοβαρά τωρά, σκέψου το (γίνεται), δε τους μιτσιούς και τις μιτσιές την σήμερον ημέρα, ειλικρινά δεν θα βρεις πολλές κοπέλες στην ηλικία μου να είναι παρθένες.

Χθες έμαθα κάτι για μια συμμαθήτρια μου, την οποία δεν είχα για έτσι πλάσμα ή πολύ απλά δεν την φαντάζομουν πως θα έκανε κάτι τέτοιο. Είχεν τα με έναν (που το σχολείο), εχωρίσαν, μετά που τρεις μέρες έκαμεν one night stand με έναν συμμαθητή μου. Λαλείς κι εσύ, σιγά το πράμα, εν η πρώτη όξα η τελευταία. Κι όντως δικαίωμαν της κοπελούας να κάμει ότι θέλει και δεν θα την επικρίνω.
Βασικά, τούτη η όλη ιστορία με έκαμεν να συνειδητοποιήσω άλλο πράγμα: ότι έχω μεγαλώσει και ότι το σεξ έχει πια μπει στις σχέσεις.

Σεξ

Σεξσεξσεξσεξσεξσεξσεξσεξσεξσεξ

lol

Thank you

Έγινεν κάτι στο σχολείο μου τελευταία το οποίο μας ταρακούνησε όλους. Εξαιτίας της κατάστασης που με έφερε αυτό το περιστατικό σήμερα πέρασα την μέρα να παρατηρώ όλες τις μικρές λεπτομέριες στην καθημερινότητα μου.

Μπορεί να είναι λίγο κλισέ αλλά θέλω να πω ένα ευχαριστώ σε κάποια άτομα-σκιές.

Ένα ευχαριστώ σε τζίνον τον λεωφοριατζή του ΟΣΕΛ που περνά που την στάση μου κάθε πρωί και όποτε σταματά, λαλεί μου καλημέρα, ρωτάμε αν είμαι καλά ή περιπαίζει με επειδή είμαι τουρτούρα.

Ένα ευχαριστώ στον ένα από τους τρεις λεωφοριατζίδες μου, ο οποίος εκείνος ο ένας με περιμένει μέχρι να κάτσω στη θέση μου (πίσω πίσω επειδή είμαι μεγάλη τωρά) και δεν ξεκινά απότομα όπως τους άλλους (είσαστε γάροι εσείς οι δύο by the way, γελάτε αμαν με θωρείτε να κάμνω σέρφινγκ;)

Ένα ευχαριστω στον μέντορα της τάξης της παρέας μου, ο οποίος ανέχεται τις πρωινές μου πελάρες και με αφήνει να κάμνω μέντορ-τάιμ στην τάξη του. Παράλληλα ένα ευχαριστώ στην δική μου τη μέντορ η οποία εν πολλά κουλ και άνετη και αφήνει με να απολαμβάνω τζίνα τα έξτρα δέκα λεπτά με τους φίλους μου.

Τέλος, ένα ευχαριστώ σε τζίνη την καθαρίστρια που καθαρίζει την πιο κρύα του σχολείου τάξη που κάμνω Ιστορία, η γυναίκα πάντα βάζει μας τις ευχές της όποτε σχολάνουμε.

Meet the protagonist

Κάθε ιστορία θέλει έναν κεντρικό ήρωα! Γειά σας, είμαι η Black Cat. Λάλε με Καττού αν είσαι fabulous.

Είμαι 18.

Μαθήτρια λυκείου.

Καφέ μαλλιά. Καφέ μάτια.

Πολλά ψηλή.

Υπερβολικά λεπτή.

Εν μιτσιά τα βυζιά μου.

Τουλάχιστον έχω ωραίο πρόσωπο.

Κάμνω πολεμικές τέχνες εδώ και χρόνια και τάχα μου έχω και μαύρη ζώνη.
Αλλά πάλε τρώω τα μούτρα μου.

Είμαι απελπιστικά ρομαντική.
Περιμένω να βιώσω τζίνον τον ονειρικό έρωτα που γράφουν στα βιβλία.
Η αλήθεια όμως είνα πως... είμαι πολλά αφελής, ένα θύμα.